Kees Olthuis

Willem Brons bij DWWDD

Woensdag 25 november | 11.30 uur

indien uitverkocht dan ook 14.00 uur

ODE AAN KEES OLTHUIS

muziek Mozart – Rondo in a klein K.V.  511 | Kees Olthuis – Valse triste | Franz Schubert –  Sonate in A gr.t. D 959

piano Willem Brons

Kees Olthuis

Kees Olthuis was een veelzijdig musicus en heeft velen geïnspireerd met zijn ruim 50 composities en fagotspel. Hij was als fagottist verbonden aan het Koninklijk Concertgebouworkest, Nederlands Blazers Ensemble en het Amsterdams Nonet. Kees was een aimabel mens, verbindend, geïnteresseerd in de mens achter de muzikant en legde makkelijk contact met jong en oud. 16 oktober 2019 is hij overleden.

Zijn composities werden uitgevoerd door het Concertgebouworkest, Het Gelders Orkest, Nederlands Blazers Ensemble en de Nederlandse Opera/Muziektheater. Daarnaast hebben diverse ensembles (jeugd)muziektheatervoorstellingen met werk van Kees opgevoerd en is zijn instrumentale werk door de jaren heen op vele podia gespeeld door kamermuziekensembles. Met grote regelmaat wordt nog altijd werk van hem uitgevoerd. Zijn composities zijn zeer toegankelijk, ook voor publiek dat niet zo bekend is met klassieke muziek. Valse triste is geschreven voor Willem Brons.

Willem Brons

In 1963 debuteerde Willem Brons in de Kleine Zaal van het Concertgebouw te Amsterdam en kreeg in alle dagbladen uitermate lovende kritieken. Maar reeds in 1966 had hij de aandacht getrokken van de toentertijd zo fameuze recensent J. Reichenfelt. Naar aanleiding van een recital dat geheel aan composities van Bach was gewijd maakte deze criticus gewag van: een ongewone, bevrijdende Bachavond. Hij voegde hier nog aan toe: Willem Brons leeft zich niet uit in deze muziek, maar beleeft Bach met een grote vanzelfsprekendheid. Niet zoveel later signaleerde dezelfde recensent Willem Brons´ grote betrokkenheid en affiniteit met de late Beethoven. Zo schreef hij naar aanleiding van een vertolking van Beethovens Diabelli-variaties: Velen spelen het oeuvre van de late Beethoven, maar weinigen zijn geroepen het te kunnen spelen. Willem Brons behoort tot deze zeldzame groep kunstenaars: hij is mentaal verknocht aan Beethovens stijl.

Vanaf 1971 werden de sonates van Schubert een vast bestanddeel van Willem Brons´ repertoire: tot op de dag van vandaag spelen deze meesterwerken uit de pianoliteratuur hierin een voorname rol. Niet alleen in Nederland maar met name in Japan waar hij reeds vanaf het begin van 1983 regelmatig optreedt, lezingen geeft en doceert, geldt hij als een van de belangrijkste Schubert-vertolkers van deze tijd.

Uiteraard beperkt zijn repertoire zich niet tot Bach, Beethoven en Schubert. Zo gaf hij in april 2001 de eerste uitvoering in Nederland van de originele pianoversie van Haydns “Die sieben letzten Worte unseres Erlösers am Kreuz”. Het romantische repertoire behoort uiteraard ook tot zijn bagage, waarbij hij ook buiten gebaande paden durft te treden met vrijwel onbekende werken zoals bijvoorbeeld een van de laatste pianocomposities van Schumann: diens zo ontroerende “Gesänge der Frühe”. Daarnaast heeft Willem Brons een groot aantal van Mozarts pianoconcerten vertolkt, o.a. met het Concertgebouworkest, daartoe uitgenodigd door Marius Flothuis.

Typerend voor de reeds genoemde veelzijdigheid, is zijn betrokkenheid bij historische instrumenten, met name de Weense vleugel uit het begin van de 19e eeuw waarop hij regelmatig concerteert. In dit kader gaf hij recitals tijdens Antwerpiano in Antwerpen, het Festival Oude Muziek in Utrecht, Berlijn en Hamburg.

Naast concerterend instrumentalist heeft Willem Brons een grote reputatie als docent en “lecturer” waarbij zeer uiteenlopende onderwerpen aan de orde komen zoals bijvoorbeeld Bachs WTC dat immers integraal tot zijn repertoire behoort, de specifieke stijl van César Franck, aspecten van Brahms als vooruitstrevend componist en vele andere onderwerpen. Ook schreef en schrijft hij talrijke artikelen in tijdschriften over allerlei in muzikaal opzicht interessante onderwerpen.

Willem Brons was tot 2005 voorzitter van EPTA-Nederland. Vanaf 1968 was hij 50 jaar verbonden als docent aan het Conservatorium van Amsterdam waar hij niet alleen piano doceert maar ook kamermuziek en liedbegeleiding. Daarnaast vormde hij jarenlang een duo met de bekende zanger Udo Reinemann. In 2001 werd een integrale uitvoering verzorgd van de drie grote liederencycli van Schubert alsook van Wolfs Mörike-liederen tezamen met Christianne Stotijn.

Willem Brons trad regelmatig op met vrijwel alle Nederlandse orkesten zoals het Concertgebouw Orkest, het Residentie Orkest en het Rotterdams Philharmonisch Orkest met dirigenten als Bernard Haitink, Willem van Otterloo, Hans Vonk, Edo de Waart, Charles Mackerras, Francis Travis, André Vandernoot, David Zinman en Lamberto Gardelli. Alsook in het buitenland met het Londens Philharmonisch Orkest onder Bernard Haitink, l´Orchestre de la Suisse Romande en vele andere waaronder ook Japanse Orkesten. Hij gaf talrijke recitals in grote muziekcentra als Londen, Parijs, Rome, Tokio, Moskou, Berlijn, Hamburg, Antwerpen, Brussel, Praag.

Gedurende twaalf jaar gaf Willem Brons in Cristofori te Amsterdam een Internationale Masterclass Piano, die groot aanzien heeft verworven. Vanaf 2008 vindt de masterclass plaats op de Keizersgracht 378 te Amsterdam ten huize van Romain d’Ansembourg. De laatste jaren vindt de masterclass plaats op het Conservatorium van Amsterdam.
Al vanaf 2001 verzorgt hij Masterclasses tijdens de “International Summer-Academy for Young Artists” in de Bayerischen Musikakademie te Marktoberdorf en in het befaamde Gnessin-instituut te Moskou.
In 2003 ontving Willem Brons uit handen van Hans Ouwerkerk, voormalig burgemeester van Almere, in Amsterdam een koninklijke onderscheiding: Officier in de Orde van Oranje Nassau.

Covid-19 gang van zaken

De kerk is open vanaf een half uur voor aanvang. Wij verzoeken u om buiten 1,5 meter afstand tot andere bezoekers te houden. Bij de entree van de kerk wordt u welkom geheten door een medewerker die u vraagt of u Covid gerelateerde klachten hebt. Indien dat niet het geval is dan wordt u gevraagd uw handen te reinigen met behulp van de aanwezige dispenser. Wij begeleiden wij u naar uw plaats(en). Uw jas kunt u bij u houden. De plaatsen zijn op minimaal 1,5 meter afstand van die van andere bezoekers. Wij verzoeken u niet rond te gaan lopen. Indien gewenst is op verzoek het toilet beschikbaar. We bieden u een glas wijn of een sapje aan. De voorstelling heeft geen pauze. Na afloop begeleiden wij u per bezoekersgroepje naar de uitgang. Bij goed weer is er mogelijkheid buiten nog een glas wijn te drinken en na te praten met de artiesten, waarbij wij u vragen om de 1,5 meter afstand tot de anderen aan te houden. Als u moet niezen, kuchen of hoesten dan verzoeken wij u dit in uw elleboog of zakdoek te doen. Als we ons allemaal aan de gewenste gang van zaken houden dan kan iedereen zich veilig voelen en ontspannen.